Signalen herkennen

Wanneer u direct belt: de signalen die niet kunnen wachten

Wanneer u direct belt: de signalen die niet kunnen wachten
Foto: Nenad Stojkovic — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Bellen kan altijd

Het eerste wat u moet weten: een dierenarts vindt het niet vervelend als u belt voor iets dat achteraf meevalt. Assistentes beoordelen de hele dag door telefonische vragen en zijn getraind om in te schatten of iets kan wachten. De rekening voor een gesprek is nul; de rekening voor te lang wachten is meestal aanzienlijk hoger, en soms niet in geld uit te drukken.

Wat volgt is geen complete lijst en vervangt dat gesprek niet. Het is de verzameling verschijnselen waarbij ervaren hondeneigenaren niet meer twijfelen. Twijfelt u of het spoed is, dan is bellen altijd goed: de dierenarts hoort aan uw beschrijving of het kan wachten. Zie ook de uitleg van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde.

Direct, ook 's nachts

Een bolle, gespannen buik in combinatie met onrust, kokhalzen zonder dat er iets komt en overmatig speekselen. Dit patroon past bij een maagtorsie en dat is levensbedreigend binnen enkele uren; het komt vooral voor bij grote honden met een diepe borstkas.

Aanhoudende benauwdheid: open bek ademen in rust, blauwe of grauwe tong, of een hond die niet kan of wil liggen omdat ademen dan niet lukt.

Een aanval die langer dan vijf minuten duurt, of meerdere aanvallen kort na elkaar.

Bloedverlies dat niet stopt met een paar minuten druk, of bloed dat via de bek of anus naar buiten komt in meer dan een spoortje.

Een ongeluk met een auto, een val van hoogte of een beet van een andere hond — ook als uw hond daarna gewoon lijkt te lopen. Inwendig letsel is van buiten vaak niet te zien.

Mogelijke vergiftiging: chocolade, druiven of rozijnen, xylitol, medicijnen voor mensen, antivries, rattengif. Wacht niet op verschijnselen; bel meteen en houd de verpakking bij de hand.

Een reu die perst zonder te kunnen plassen, of een teef die weeën heeft zonder dat er een pup komt.

Binnen een dag

Braken of diarree dat langer dan een dag aanhoudt, of eerder als de hond er suf van wordt of niet drinkt. Bij pups en oude honden gaat uitdroging veel sneller dan bij een gezonde volwassen hond.

Niet willen eten gedurende meer dan 24 uur. Een dag geen zin hebben komt voor; twee dagen niet is een signaal.

Opvallend veel drinken en plassen, zeker als het in een paar weken is ontstaan.

Kreupelheid die na een nacht rust niet minder is, of een poot die helemaal niet belast wordt.

Een oog dat dichtgeknepen wordt, traant of troebel is. Oogklachten verergeren snel en zijn zelden onschuldig.

Wat u ondertussen doet

Houd het rustig en warm, en laat de hond in een houding liggen die hij zelf kiest. Bied water aan maar dwing niets. Geef geen eten als u vermoedt dat er verdoofd of geopereerd moet worden — dat scheelt straks tijd.

Geef nooit paracetamol, ibuprofen of andere medicijnen voor mensen. Meerdere daarvan zijn voor honden giftig, en juist bij pijn is de verleiding groot.

Schrijf op wat u ziet en sinds wanneer: hoe vaak gebraakt, hoe de ontlasting eruitzag, wat hij mogelijk heeft gegeten. Maak desnoods een foto of een filmpje. Die informatie bepaalt bij aankomst vaak de eerste stap van het onderzoek.

Veelgestelde vragen

Mag ik 's nachts bellen als ik twijfel?
Ja. Elke praktijk heeft een dienstregeling en de assistente beoordeelt of u moet komen. Twijfel is zelf al een reden om te bellen.
Wat kost een spoedconsult?
Buiten kantooruren geldt een hoger tarief, dat per praktijk verschilt. Vraag het bij het bellen; het weerhoudt u dan niet halverwege de rit.
Mag ik mijn hond pijnstilling geven tot ik er ben?
Nee, geen medicijnen voor mensen. Ook hondenpijnstillers van een eerdere behandeling kunnen het onderzoek verstoren; overleg eerst telefonisch.
Lees ook

Ontdek alle artikelen

Blader door alle onderwerpen en lees de volledige verzameling artikelen op één plek.

Alle artikelen